Upd: На 41-й хвіліне ад пачатку, як я пачула роў, усе сьціхла.
 
Бачыў сьвет дурных, але не такіх. 

Вяртаюся з працы, іду ад прыпынку і чую шчэ ў пачатку двара дзікі роў пажарнай сігналізацыі. Во, думаю, пажар у кагосьці, зараз машыны пажарныя ўвесь праезд заставяць. Падыходжу да дому, машын ня бачу, затое разумею, што эпіцэнтр рову мой дом. Заходжу ў пад'езд, вітаюся зь дзяўчынай і пытаю ў яе, што гэта за гул і адкуль ён можа быць. Дзяўчо ня ведае. І, як у лепшых традыцыях, амерыканскіх фільмаў, сігналізацыя раве на маім паверсе, у маім тамбуры. 

Дыму няма, у кватэры ўсё ок. Ніводзін сусед дзьверы не адычыніў. Мо і няма нікога. Вопыту камунікацыі з сігналізацыяй у мяне нуль. Званю ад роспачы chegor , які кажа тэліць 101. А такія службы кшталту 101, 102 і 103 я не люблю адцягваць не па справе - пажару-та няма. Выйсьця няма - званю. Праз 5 гудкоў слухаўку здымае незадаволеная лёсам (чуваць) кабета, якая пасьля маіх словаў "дыму няма" губляе інтарэс і кідае слухаўку. Перазваньваю. Адказвае, што яна перадала куды трэба, а мне варта зьвязацца са старшынём камісіі таварыства майго дому. Званю, той абяцае выклікаць спецыялістаў, дзячыць за зьвесткі і кажа, што праз 10 хвілін усе сьціхне. 

Дык вось. Прайшло ўжо 30 хвілін, вушы мае ў стане трубачак ад гулу. Але што самае цікавае, пакуль я выклікала ўсіх і ўся, распытвала суседзяў зь ніжніх ды верхніх паверхаў, ніхто ня ведаў, што адбываецца. Ніхто не патэліў нікуды, не папярэдзіў суседзяў, што гэта не пажар. І ніхто не задумаўся, што гэта можа быць пажар. Адны валілі з дому, іншыя зачыняліся ў кватэрах. Як страусы, калі нешта адбываецца, хаваюцца галовамі ў пясок.

Дык што я вам скажу. Мне страшна жыць з такімі людзьмі. Страшна глядзець на відэа з выбуху "Пінскдрэва", калі мужчыне так ніхто за 3 хвіліны здымкаў не дапамог, страшна і зараз. У ЗША, дзе я была, праз 3 секунды ўвесь дом стаяў бы на вушах. А тут усе галовы ў пясок. Краіна страусаў...

Здароўкі! У каментах вы можаце каротка напісаць, што новага адбылося ў вашым жыцьці за гэту зіму. пакуль я вас зрэдку чытала. Заадно падвядзеце які вынік.

Для тых, у каго нічога значнага не адбылося, ці для тых, хто не жадае нічым дзяліцца са мной, пытаньне.

Скажыце, а вы б падтрымалі мой законапраект, паводле якога за выразы "просты беларускі хлопец" і "простая беларуская дзяўчына" адрубалі б пальцы (па аднаму за выраз)?

Стамілася я слухаць плач крыўды сваіх знаёмых наконт прымусу быць перапісчыкам. Напісала артыкул.

Тое, што студэнт – самая танная працоўная сіла ў нашай краіне, вядома нават джамшудам і раўшанам. “Студэнт – не чалавек”, - жартуюць самі навучэнцы, каторыя ў абавязковым парадку наведваюць парады, ездзяць на вёскі, а ў гэтым месяцы з партфелем з бланкамі і бэйджам абыходзяць кватэры.

Компания Opera Software объявила конкурс для тех, кто может и любит писать статьи на компьютерную тематику. Главный приз конкурса - полугодовая работа в компании в качестве автора публикаций в сети на полную зарплату с возмещением всех затрат на переезд и проживание в Норвегии. Одно важное условие - автор должен в совершенстве владеть английским языком.

Чтобы принять участие в конкурсе, нужно написать статью до 400 слов, где должна фигурировать любая разработка Opera. Естественно, ваша задача поразить не только знаниями, но и стилем. Материал должен быть размещён на вашем блоге http://my.opera.com.

Все подробности можно найти на странице http://my.opera.com/community/blog/2009/07/30/online-writer-competition .

Внимание! Заявки принимаются до 28 августа!

Калі адключэньне вады на 2 тыдні — гэта прошукі зялёных, то хачу заявіць:

«Для таго, каб памыцца па поўнай праграме (аперацыя "маска для валос" уключана), мне спатрэбілася 5 л гарачай вады. Я ніколі не прымаю ванны і не любуюся струменьчыкам вады. Мае лічыльнікі таму сьведкі. Але спецыяльна для вас, гробаныя анархісты, я наладжу гарача-водную паці праз тыдзень, а зараз расьцягнуся на скуры мядзьведзя, апрану скураныя туфлі і буду есьці адбіўную!!!»

На обратном пути наткнулись на дом-музей Томаса Манна (немецкого писателя, нобелевского лауреата), который жил в Ниде с 1920 по 1932 гг. и живя в Ниде написал Иосиф и его братья. А так известен произведением Доктор Фаустус. Но я, если честно, не подозревал раньше о существовании такого автора. Я вообще больше любитель контр-культуры.


Плінтус, я табе шчыра зайздрошчу. У мяне выбару асабліва не было: чытаць Томаса Мана ці не. У цябе ёсьць. Мая парада - не чытай. Сьвет не бяз добрых пісьменьнікаў - знойдзеш куды лепшае.